<
orospu sözcük öbekleri
Canım ne güzel kelime öyle;

can var.
an var.
anı var.
canım var.

#vsco #vscocam #vscodaily #bnw #monochrome #monoart #summerdays #pool #sunglasses #girl #instadaily #instagramtr  (Atakent Sitesi&#8217;da)

#vsco #vscocam #vscodaily #bnw #monochrome #monoart #summerdays #pool #sunglasses #girl #instadaily #instagramtr (Atakent Sitesi’da)

Bu kız yine kararlar almaya başladı.

3 ay sonra her şey mükemmel olacak. 
Biz birlikte olduğumuz sürece hiçbir şey engel değil, zor değil, sorun değil. 
Desteğini bilmek her şeyden daha değerli, her şeyden. 

Ne guzel sefkatin

Ne guzel sefkatin

nasıl gidiyor?
Anonim

bilmiyorum ki ya. 

Dün gece uyuyakaldım.

Çok şey var anlatmak istediğim, ama anlatmak istediğim sadece sensin. Bu şehirde insanlar yaşadıklarını sanıyor, kendilerine aptal bir yol çizmiş hepsi. Her sabah yeni bir güne ‘bugün kiminle uğraşsam’ diye uyanıyorlar. Bu şehir bana huzur vermiyor. Ne doğru bir amaç bulmama yardımcı oluyor ne doğru bir insan. Ne yapmak istediğimi bilmiyorum. Birini mi istiyorum, bir hedef mi istiyorum bilmiyorum. Kendimi çözememiş gibi hissediyorum. Konuşmak istiyordum. Konuşmak istiyordun. Bir iki konuyu konuşmamız gerekiyordu. Konuşacaklarımız belki bu şehirdeki diğer insanlara bakışımı değiştirecekti. Doğrular sendeydi sadece. Bana hep yol gösterdin. Bana hep doğru olanı açık açık söyledin. Yapmam gerekeni söyledin. Yanımdaydın. Arkamdaydın. Güç verdin. Sonra bu şehrin insanları girdi aramıza. Doğruluğun kelime anlamından şüphe ettiren insanlar. Ben tam arkamda durabilecek biriyle tanıştım derken en başa döndüm. Sen bunları hiç bilmiyordun. Dün gece öğrenecektin. Senin de bana anlatmak istediklerin vardı. Başa çıkacaktık beraber. Sen.. Şu şehirde değer vermek istediğim insan. Ne olacağız böyle? Ben bir şeyleri yoluna sokmaya çalışıyorum. Benliğimi çözmeye çalışıyorum. Sen yolunu çizme kararlarında adımlarını birer birer atıp aynı zamanda bana yol gösteriyorsun. Birbirimizle konuşurken hep rahat oluyorduk. Aynıydık çünkü. İkimiz de farkındaydık. Bir şeyler dönüyor. Nefret ettiğim şehirde bir şeyler dönüyor. Çözmek istiyorum, sonuçlarını öğrenmekten korksam da. Senden şüphe ettiriyorlar. Doğru mu? Doğru ne? Koşa koşa terk ettiğim şehre geri dönmek istiyorum. Karşıma belli bir olgunluğa ulaşmış, her konuda yardımcı olan, her fikrini anlatan, benim için üzülmeyip yanımda olan, hayata bakışını belirlemiş, gelgitsiz, söylenenlerle değil yaşayıp öğrenen biri çıktı derken senden şüphe ettiriyorlar. En gerçekçi arkadaşımsın. Her hareketinden beni düşündüğünü anlıyorum. Ama bu şehir senden şüphe ettiriyor. Nasıl bir yere düşmüşüm böyle? Kontrolümden çıkıyor bazen her şey. Ve her seferinde izin vermeyeceğim diyorum. Ama herkes sözleşmiş gibi. Kimseyle konuşamadığımı sen biliyorsun. Şimdi senden şüphe ettiriyorlar. Hiçbir zaman birbirimizi yargılamadık. Bir sonraki adımımız için birbirimize güç ve destek verdik. Sen bana yollar çizmeye çalıştın elinden geldiği kadar. Ben sana yeni fikirler verdim kendi çizdiğin yolda daha sağlam adımlar atman için. Yan yanayken huzursuzluklarımızdan huzur buluyorduk. Ama senden şüphe ettiriyorlar. Farkındayım bir şeyler dönüyor. Seni beklerken uyuyakaldım kırmızı koltukta. Bugün belki her şeyi çözeceğiz. Ama çok yorgunum. Dün hazırdım konuşmaya, savunmaya. Ama bu sabah çok yorgun uyandım. Duyduklarım, gördüklerim ve bir tarafta sen. Çoğu zaman sakin duruşum değişmeyecek belki ama. Hata yapıldığında tek seferde yok edişimi biliyorsun. Ben de senin dün nasıl sinirlendiğini. Umarsız halimi bilmiyorsun sen, ben de senin her şeyi yok edecek laflarını. Ben yine her zamanki Esra olup ya hep ya hiç diyeceğim. Sonrasında üzülsem bile. Ama kaybetmeyi önemsemeyeceğim bir insan değilsin benim için. Çözebilecek miyiz başkalarının aramıza koyduğu engeli? Görmezden gelelim mi diyeceğiz? Sen de o saçma sapan tiplerden mi olacaksın yoksa? Halledebilecek miyiz acaba? Sen kalbi kocaman adam. Kimsenin tanımadığı gibi tanıyorum seni. Ama, toparlayabilecek miyiz hep yaptığımız gibi birbirimizi? 

"fuck it, i&#8217;m leaving" adli fotografim.

"fuck it, i’m leaving" adli fotografim.

Brown-day! #hair #girl #leopar #brown #black #instadaily #picoftheday #me #fashion #instagramtr

Brown-day! #hair #girl #leopar #brown #black #instadaily #picoftheday #me #fashion #instagramtr

What am I waiting for? #alone #home #glasses #sepia #girl #instagramtr #instagood #picoftheday

What am I waiting for? #alone #home #glasses #sepia #girl #instagramtr #instagood #picoftheday

Yaşıyoruz sanıyoruz.

Farklı kimliklere bürünmüş çok tuhaf insanlarız aslında. Heyecanlanıyoruz, hevesleniyoruz. Bir an geliyor, her şeyden vazgeçiyoruz. Sonra bir saniye durup düşünmüyoruz. Kendimize eziyet ediyoruz bazen, çünkü özlüyoruz acıyı. 

Tuhaf.. 

Hayır diye bağırasım geliyor, arkamdaki yüzlere, şaşkın riya dolu yüzlere. Boş veriyorum sürekli kafamda planladığım cümleleri, sırf beynimi karışık durumlarla doldurmamak için. Olmuyor çoğu zaman, gerçeğe dönüşmüyor beklediklerim. Ama yine de şikayet etmiyorum, boşa geçirdiğim zamanlarıma, hatalarıma, yanlış inançlarıma. Ara ara şaşıyorum anlarımı hiçe sayışlarıma. Hani değerliydi diyorum. Hani anlam veriyorduk? 

Hangimiz çelişmiyoruz kendimizle, hangimiz hata yapmıyoruz? Sorulacak o kadar çok sorum var ki, cevapsızlığı ürkütüyor. 
Uzun süre aynı konuya odaklanamıyorum, doldum taşıyorum. Taşmaya yakın kusuyorum. Hatırladıklarım ve hiç unutmadıklarımın arasında gidip geliyorum. Ama anlatamıyorum, bildiğim için anlayacak bir insanın olmadığını. Bazen o kadar bulanıklaşıyorum ki, rüya ve gerçek arasında iğrenç geliş-gidişler içinde kalıyorum. Ama her seferinde, kendim dışında hiçbir şeye anlam veremiyorum, çözemiyorum. 

Çözemiyorum.

Büyütülenleri, istenilenleri, tepkileri, hisleri, sözleri, sebepleri, hevesleri, bakışları, duruşları, ruhları, korkulanları, yüzleri, hareketleri, nefesleri, bazen kimseyi..

Sonra tekrar başa dönüp boş veriyorum. En kolayı bu gibi geliyor. Belki en doğrusunu yapıyorum, belki hatalarıma yenisini ekliyorum. Hiçbir zaman doğruluğuma emin olamıyorum, olmak istemiyorum. Ve olmadan yaşıyorum. 

Yaşıyorum?

Çok ağır bir kelime, yaşamak. Hepimiz yaşıyoruz çünkü. Yasaklarımızla, gizlerimizle..

Daha fazla konuşamayacağım. 

yalnız mısın? yalnızsın...
Anonim

nerden baktığına göre değişir anon. 

yalnızlık zor, kolaylaştırmanın var mı yolu ?
Anonim

yalnızlık zor değil. 

Hakkını veremedik insan olmanın

En başında hata yaptık.
Bilemedik.

nasılız bu ara esra hanım
Anonim

bilinmezlik içindeyim efendim